Stel je voor, je kiest met veel plezier een pracht poes uit een nestje pasgeboren kittens en kijkt er vol verlangen naar uit om haar in je huis te hebben rondlopen. Je hoopt dat ze oud wordt bij je en dat je haar een fijn leven kan geven. En dan kan het zo maar gebeuren dat je na 5 jaar moet besluiten dat het beter is dat ze ergens anders gaat wonen. Moeilijk voor te stellen he?
Maar daarom woont “Frietje Met” na 5 jaar weer bij mij. En ik zal weten dat ze er is! Wat een knuffeltante is dat zeg. Ze is nu ruim 3 weken bij mij en zo goed als geaccepteerd door de andere katten. Ze begint aan onze gewoontes te wennen en is niet bang meer. Volgens mij heeft ze het wel naar haar zin 
Dan zet ik nog even de familiebanden op een rijtje:
Borg: oma
Cyber: opa
Arwen: mama
Brenna: (half) tante. Toen Frietje nog klein was heeft ze ook bij Brenna gedronken.
Zusje: de enige niet bloedverwant, maar ze heeft wel eens iets gehad met de broer van Fryde’s opa . Dus toch een beetje tante. Ook bij haar heeft Fryde in de kittentijd melk gedronken.
Dyveke: (half)zus (via vaders kant) en (half)nichtje (via moeders kant)
Imke: (half)nichtje (via vaders kant) en (half)achternichtje (via moeders kant)
Dit is Zusje, een prachtige poes, maar ze vertrouwd niemand. Inmiddels is ze al weer 6 jaar oud en heb ik de hoop opgegeven haar ooit nog eens lekker te kunnen aaien. Ze wil het gewoon niet, rent hard weg als ze ook maar denkt dat ik haar zal aanraken. Ze is niet bang, ze weet heel goed hoe ze moet bedelen en komt dan ook met haar voorpoten op bijv. mijn schoot staan. Maar verder dan dat zal ze nooit komen. Zusje komt van een grote cattery met veel kittens en volwassen katten. Destijds zag ik daar niet zo’n probleem in, maar inmiddels is duidelijk geworden dat een kitten dat weinig aandacht van de mensen krijgt omdat ze daar zelf geen behoefte aan heeft, dat ook nooit meer zal leren. Ze trok als kleintje veel meer naar andere katten toe dan naar mensen. Ze viel niet op en werd vergeten in het dagelijks knuffelrondje. En dat komt blijkbaar nooit meer goed. Maar gelukkig, ze heeft het hier prima naar haar zin en heeft 6 prachitge kittens voortgebracht die ze destijds heel argwanend door mensen liet knuffelen. Met die kittens is het helemaal goed gekomen, het zijn allemaal knuffelkatten geworden. Misschien dat ik het daarom ooit nog eens aan durf om met haar een nestje te krijgen?
Ze gedragen zich heel netjes. Ze proberen niet eens uit de kattenren te breken. En de musjes? Die weten gewoon heel goed dat de katten er toch niet bij kunnen.
